Boston Celtics nie zatrzymali się na autostradzie do dominacji, demolując Atlanta Hawks w rewanżu, który bardziej przypominał egzekucję niż zacięty mecz NBA. Kiedy Jaylen Brown palił od początku, a Sam Hauser ustanawiał historyczne rekordy w rzutach za trzy, stało się jasne, że ten wieczór zapisze się w annałach klubu. Czy to jest ten moment, na który czekaliśmy, by ogłosić ich niekwestionowanymi pretendentami do tytułu?
Kiedy Boston zagrał w innym wymiarze – deklasacja w State Farm Arena
Boston Celtics przybyli do State Farm Arena, by kontynuować dobrą passę, ale zamiast tylko ją podtrzymać, urządzili spektakl jednostronnej dominacji. To, co miało być rutynowym starciem, szybko przerodziło się w pokaz siły, po którym wynik był przesądzony już przed przerwą. Wynik 132 do 106 to tylko sucha statystyka, która nie oddaje skali pogromu; Celtics grali w koszykówkę na zupełnie innym poziomie, zmuszając Hawks do kapitulacji już w trzeciej kwarcie.
Kluczowe ogniwa tej maszyny po prostu rozkwitły. Jaylen Brown zaserwował 41 punktów, twardo stawiając stopy na parkiecie, podczas gdy Sam Hauser wszedł do księgi rekordów klubu, przechodząc do historii w spektakularny sposób.
Sam Hauser: Historyczny deszcz trójek i dlaczego Mazzulla mu ufa
Sam Hauser nie tylko zdobył 30 punktów, ale trafił oszałamiające 10 rzutów za trzy punkty. To osiągnięcie umacnia go jako pierwszego gracza w historii franczyzy z wieloma występami z co najmniej dziesięcioma celnymi „trójkami”. Zapomnijcie o przypadkowym strzelaniu; to jest rzemiosło, które w tym meczu było niemal bluźniercze dla obrony Atlanty.
Hauser rozpoczął mecz, trafiając 8 z pierwszych 9 prób zza łuku, zmuszając Hawks do desperackiego rozciągania obrony i ostatecznego porzucenia jakichkolwiek nadziei na złapanie rytmu. Próbowali wszystkiego: zmian krycia, gonienia za nim po parkiecie – nic nie działało. Hauser znajdował luki, oddawał rzuty, a każde późne zamknięcie było natychmiast karane. Rekord klubu w jednym meczu (11 celnych trójek, ustanowiony przez Marcusa Smarta w 2020 roku) wisiał w powietrzu, ale Hauser, choć ostatecznie skończył 10/21, udowodnił coś ważniejszego: jego niezawodność jest kluczowa. To jest powód, dla którego trener Joe Mazzulla darzy go tak dużym kredytem zaufania, pozwalając mu na tak szeroką rolę.
Brown zdemolował rywala, zanim Hauser zdążył się ochłodzić
Zanim koszykarska lawina się rozpoczęła, to właśnie Jaylen Brown ustawił ton gry w swojej rodzinnej ziemi. Wbił do kosza 18 z pierwszych 30 punktów dla Bostonu, biorąc na siebie ciężar ofensywy, podczas gdy reszta składu dopiero szukała swojego groove’u. Pierwsza kwarta to jego popis: 18 punktów, dwie zbiórki i dwie asysty.
Druga kwarta była momentem, w którym mecz został definitywnie złamany. Celtics zmiażdżyli Atlantę wynikiem 52 do 20 w zaledwie dziewięć minut, notując niesamowitą skuteczność 19/25 z gry i 11/15 za trzy! Choć to Hauser był iskrą, to doskonały ruch piłki i spacing zamieniły tę serię w coś, z czego Hawks nie byli w stanie się podnieść. Do przerwy wynik brzmiał 82 do 51. Brown miał 29 punktów, a Hauser 21. Mecz był funkcjonalnie skończony. Brown na czwartą kwartę już nie wyszedł, kończąc z 41 punktami, 6 zbiórkami i 2 asystami w zaledwie 29 minutach gry.
„Poczucie, że wszystko wejdzie do kosza” – Kulisy historycznej nocy Hausera
Sam Hauser nie próbował zbytnio analizować fenomenu tej nocy. Po trafieniu dziesięciu trójek opisał swoje odczucia krótko i dosadnie:
„Wszystko, co rzucasz, wygląda tak, jakby miało wpaść, albo czujesz, że to będzie naprawdę dobry rzut. I tak po prostu było dzisiaj.”
To „poczucie” było widoczne od samego początku i ani na chwilę go nie opuściło. Każde przesunięcie było idealnie zsynchronizowane z ruchem obrony. Gdy Atlanta zaczęła panikować, próbując go wyłączyć, mecz już przechylił się na stronę Bostonu.
Brown obserwował to w czasie rzeczywistym i nie mógł nie wrócić myślami do ostatniego razu, gdy Hauser zbliżał się do rekordu, a doznał kontuzji kostki dwa lata wcześniej. Jaylen wspominał tę sytuację:
„Zwichnął kostkę. A ja nie grałem w tamtym meczu, byłem w szatni. Mówiłem: 'Stary, musisz wejść z powrotem. Potrzebuję, żebyś zdobył ten rekord’. On odpowiedział: 'Och, to do mnie wróci’. […] To było dwa lata temu. To była jego szansa, może nie będzie innej za dwa lata… Wszyscy mu kibicowaliśmy.”
Sam rekord nie padł, ale moment historyczny nadszedł. I co najważniejsze, Celtics wiedzieli o tym, kiedy to się działo.
Drużyna z Bostonu poprawiła swój bilans do 26–15, kończąc pierwszą połowę sezonu swoim najbardziej kompletnym występem w dotychczasowych rozgrywkach. Hauser zapisał się w annałach, Brown kontynuował swoją kandydaturę na MVP, a głębia składu po raz kolejny udowodniła, że potrafi wygrywać nawet bez kluczowych ogniw rotacji. Wszystko zagrało: defensywa była spójna, ofensywa płynna, a wynik przesądzony na długo przed finałowym gwizdkiem. Następne wyzwanie to poniedziałek w Detroit przeciwko Pistons, gdzie Celtics będą chcieli przenieść ten impet na drugą połowę sezonu.
