Przenosiny Kevina Duranta do Houston Rockets wzbudziły burzę w świecie NBA, ale nie wszyscy widzą w tym sportowe ambicje. Oto zamieszanie wokół KD, od sceptycznych głosów byłych graczy po szansę na redefinicję jego dziedzictwa. Czy ten ruch to desperacka pogoń za tytułem, czy może strategiczny manewr u boku ambitnego projektu?
Czy KD stał się wiecznym „łowcą pierścieni”? Krytyka Byrona Scotta
Transfer Kevina Duranta do Houston Rockets z Phoenix Suns był głośny i natychmiast podniósł status teksańskiej ekipy do grona śmietanki Zachodniej Konferencji. Rockets poświęcili Jalena Greena i Dillona Brooksa, aby sprowadzić byłego MVP, a Durant znów notuje znakomity sezon. Jednakże, podążanie za legendą Duranta i jego ciągłymi zmianami barw klubowych zawsze budziło kontrowersje. Tym razem głos zabrał były gracz NBA, Byron Scott, który nie szczędził krytyki.
Scott wprost stwierdził, że czołowi zawodnicy tej ligi nie powinni „gonić za pierścieniami”, narzekając, że Durant dołącza do kolejnych drużyn, by „na siłę” zdobyć brakujący tytuł mistrzowski, którego nie zdobył w ostatnich latach.
„Jestem wielkim fanem Kevina Duranta. Naprawdę jestem. Ale kiedy jesteś jednym z najlepszych zawodników w tej lidze, nie zaczynasz gonić za pierścieniami. Nie zaczynasz dołączać do innych drużyn, by spróbować zdobyć ten ekskluzywny pierścień, którego nie masz od kilku lat” – powiedział Scott.
To nie pierwszy raz, kiedy zarzuty o „ring chasing” spadają na Duranta. Wielu byłych graczy regularnie podkreśla, że jego decyzja o dołączeniu do Golden State Warriors w 2016 roku, drużyny, która zanotowała historyczny bilans 73 zwycięstw, była jaskrawym przykładem tej tendencji. Scott, zaliczając się do sceptyków, wskazuje teraz Houston Rockets jako kolejny etap tej samej narracji.
Ile prawdy jest w zarzutach Scotty’ego o wiecznym „skakaniu na karuzelę”?
Historia kariery Kevina Duranta jest naznaczona tymi pytaniami. Jego pobyt w Warriors, gdzie zdobył dwa mistrzostwa i dwa tytuły MVP Finałów, będzie zawsze plamą w oczach krytyków, dla których ten okres to pasaż do łatwych sukcesów. Następny krok, przeprowadzka do Brooklyn Nets, to próba stworzenia kolejnego superteamu u boku Kyriego Irvinga i Jamesa Hardena, która, z uwagi na problemy ze zdrowiem i składem, zakończyła się spektakularną porażką.
Następnie, Durant trafił do Phoenix Suns, łącząc siły z Devinem Bookerem, a później dołączył do nich Bradley Beal, tworząc kolejny „Wielki Trójkąt”. I znowu – ta konfiguracja nie wygrała nawet jednej rundy play-off. Odejście z Phoenix było wynikiem porażki tej super-ekipy. Houston Rockets, mimo że notowali świetny sezon z drugą lokatą na Zachodzie w ubiegłym roku, wciąż nie byli postrzegani jako absolutni faworyci do tytułu, w przeciwieństwie do „maszyny” Warriors z 2016 roku.
W pewnym sensie, Durant zasługuje na odrobinę szacunku od Scotta. Durant jest bezsprzecznie jednym z dwóch, a może nawet najlepszym zawodnikiem w zespole Rockets. W przeciwieństwie do jego poprzednich transferów, Houston nie wchodziło w ten sezon z aurą dominacji i rekordowych wyników, zanim KD do nich dołączył. To inna dynamika, inny scenariusz.
Projekt Houston: Szansa na redefinicję skomplikowanego dziedzictwa
Dwa mistrzowskie pierścienie zdobyte z Warriors na pewno zapisują się jako obiektywny sukces. Problem polega na tym, że kontekst tych tytułów sprawia, że fani i eksperci nie darzą ich takim samym uznaniem, jakie przyznają mistrzostwom zdobywanym w trudniejszych okolicznościach.
Wystarczy spojrzeć na legendy takie jak Dirk Nowitzki, Giannis Antetokounmpo czy Nikola Jokić. Każdy z nich ma na koncie jeden tytuł. Niemniej jednak, ich reputacje często wydają się mocniejsze od reputacji Duranta, który ma ich dwa. Dlaczego? Bo ich drogi do mistrzostwa były pełne poświęceń i budowania od podstaw lub po prostu miały bardziej wymowny, samodzielny charakter.
Houston Rockets oferują Durantowi coś innego: świetnego trenera, solidnego współgwiazdora (choć kogoś takiego jak Curry czy Booker – trudniej znaleźć) oraz młody, perspektywiczny personel uzupełniający. To środowisko, które daje mu szansę na wygranie tytułu w bardziej „autorskim” stylu, niż kiedy dołączył do już uformowanej superpotęgi.
Kiedy Stephen Curry poprowadził Warriors do kolejnego mistrzostwa po odejściu Duranta, jego dziedzictwo uniosło się na wyższy poziom. Durant ma teraz unikalną możliwość. Zdobycie pierścienia w Houston, zbudowanego wokół niego, miało by nieporównywalnie większy ciężar gatunkowy dla jego i tak już niesamowitej kariery, niż kontrowersyjne triumfy w Warriors. To może być ten kluczowy moment, który ostatecznie uciszy krytyków pokroju Byrona Scotta.
