Boston Celtics wracają do TD Garden, ale gra toczy się o wszystko, a „zielone” nie mają już pola do manewru po ostatniej porażce z Denver Nuggets. W obliczu kontuzji kluczowych graczy i niespodziewanie groźnych Toronto Raptors, nadchodzący piątkowy mecz staje się testem charakteru dla ekipy z Massachusetts. Czy podopieczni Joego Mazzulli potrafią zmobilizować się, gdy stawka jest najwyższa, czy też narastające problemy kadrowe doprowadzą do kolejnego zgrzytu w układance?
Czy Celtics mogą sobie pozwolić na kolejne potknięcie tuż przed „gorącym” Toronto?
Powrót do domowej hali po bolesnej porażce z Nuggets, gdzie Celtics pozwolili rywalowi na widowiskowy powrót w czwartej kwarcie, z pewnością nie będzie spacerkiem. Toronto Raptors wkraczają do Bostonu w najlepszej formie od dłuższego czasu, wygrywając pięć z ostatnich sześciu spotkań, w tym ostatnie po rzucie na zwycięstwo autorstwa Immanuela Quickleya. To nie jest standardowe przetarcie przed ważniejszymi meczami; to konfrontacja z rywalem, który złapał wiatr w żagle.
Sytuacja kadrowa w obozie Celtics wygląda co najmniej niepokojąco. Z gry wykluczony jest na pewno Jayson Tatum, przechodzący rekonwalescencję po zerwaniu ścięgna Achillesa – to oczywistość. Ale dochodzi do tego brak Josha Minotta, który zmaga się ze skręceniem kostki. W obliczu intensywnego okresu gry, utrata kolejnego gracza rotacji to cios, którego nie można lekceważyć. W koszykówce, a zwłaszcza w play-offowej gonitwie, głębia składu jest walutą cenniejszą niż złoto.
Tymczasem Raptors również mają swoje problemy, ale dynamika ich gry sugeruje, że nie zamierzają zwalniać tempa. Scottie Barnes i Brandon Ingram są oznaczni jako „wątpliwi” (questionable), a Jakob Poeltl pozostaje poza grą z powodu urazu dolnej części pleców. Jednak obecność RJ Barretta drastycznie zmienia oblicze tej drużyny. Kiedy Barrett jest na parkiecie, Toronto notuje bilans 16–6. Gdy go brakuje, ten sam zespół radzi sobie znacznie gorzej (7–9). Ta zależność jest kluczowa, ponieważ pokazuje, że Raptors z pełniejszym składem to zupełnie inny kaliber przeciwnika.
Czarna seria z czwartej kwarty: gdzie zniknęła obrona Bostonu?
Porażka z Denver ujawniła fundamentalną, niemalże kryminalną wadę w grze Bostonu – absolutny rozpad struktur defensywnych w kluczowych momentach. Celtics prowadzili 82–79 po trzech kwartach, co powinno dać im solidny fundament pod zamknięcie meczu. Efekt? Seria 22–6 dla Nuggets, która zamieniła potencjalne „statement win” w bolesną lekcję.
Co się stało? Rotacje obronne legły w gruzach, łatwe trójki stały się prezentami, a straty pojawiały się w najgorszych możliwych momentach. Jaylen Brown, mimo że zdobył 33 punkty, zanotował też fatalne siedem strat, z których kilka miało miejsce właśnie podczas tej decydującej serii Denver. Widać było frustrację, gdy niegwizdane faule przy próbach penetracji przerywały rytm, który utrzymywał zespół przez trzy kwarcie.
Paradoksalnie, statystyki zagościły na poziomie elitarnym w innych aspektach gry. Celtics zdominowali walkę pod koszem, gromiąc Nuggets w zbiórkach. Neemias Queta był absolutnym fenomenem, notując aż 20 zbiórek. Jak zauważył jeden z analityków, Queta stał się pierwszym zawodnikiem Celtów od czasów Roberta Parisha w 1989 roku, który zanotował jednocześnie 10 ofensywnych i 10 defensywnych zbiórek w jednym meczu. Niestety, te historyczne osiągnięcia okazały się bezwartościowe w obliczu braku kluczowych zatrzymań w końcówce. W koszykówce NBA, jeśli nie potrafisz się zatrzymać, wygrywać nie będziesz.
Stawka w Wschodniej Konferencji jest wyższa, niż myślisz
Piątkowe spotkanie to nie tylko kolejny punkt w kalendarzu; to wojna pozycyjna wschodniej czołówki. Celtics mają bilans 23–13, ale Toronto depcze im po piętach z wynikiem 23–15. To zaledwie jeden mecz różnicy, a strata kolejnego punktu w bezpośrednim starciu z rywalem będącym w gazie, to czysty koszykarski samobójstwo.
Celtics wygrali dwa wcześniejsze starcia z Toronto w tym sezonie, ale – i to jest kluczowe – te zwycięstwa miały miejsce bez RJ Barretta po stronie gości. Ta różnica jest drakońska. Kiedy masz w składzie gracza, który tak pozytywnie wpływa na wyniki, jak Barrett, to nagle mecz, który wydawał się rutynowy, staje się bitwą o utrzymanie przewagi w tabeli.
Joe Mazzulla i jego sztab muszą znaleźć sposób, aby ustabilizować obronę i ograniczyć straty, zwłaszcza te popełniane przez Jaya Browna, który w ostatnich fragmentach meczów bywa motorem napędowym, ale też największym graczem ryzyka. Porażka z Denver była alarmująca, bo pokazała, jak kruche jest zaufanie do drużyny w momencie kryzysu.
To nie jest mecz, w którym Boston musi zagrać perfekcyjnie. To mecz, w którym musi pokazać, że potrafi podnieść się po ciosie i że kontuzje kluczowych graczy nie stanowią dla nich psychologicznej bariery. Mecz rozpocznie się o godzinie 19:00 czasu ET w TD Garden. Będziemy świadkami albo pokazania siły, albo powiększania wątpliwości.
