Rozmowa o „miękkości” Knicksów, kontrowersyjny uścisk i obrona Draymonda Greena – ostatnie starcie Golden State Warriors z New York Knicks wywołało lawinę komentarzy. Gdy w tle narastają problemy kadrowe na Brooklynie, zawodnik Warriors nie gryzie się w język, wskazując palcem na prawdziwe słabości drużyny z Nowego Jorku. Czy skupianie się na relacji trenera z byłym kolegą jest tylko wygodną zasłoną dymną?
Draymond Green atakuje: „Ten faul był miękki, a wy szukacie wymówek”
Po zaciętym meczu z 15 stycznia, w którym Golden State Warriors pokonali New York Knicks 126-113, atmosfera po końcowej syrenie była gęsta. Sednem kontrowersji okazał się ciepły uścisk Draymonda Greena z trenerem Knicks, Mikiem Brownem, byłym asystentem Warriors. Dla niektórych w organizacji z Nowego Jorku ten gest najwyraźniej „nie został dobrze odebrany”. Czyżby ta relacja miała większy wpływ na porażkę niż sama gra na parkiecie?
Green, który w czwartej kwarcie otrzymał faul techniczny za przytrzymanie i podcięcie Karla-Anthony’ego Townsa, natychmiast wykorzystał swój podcast „Draymond Green Show”, by rozprawić się z zarzutami. Z perspektywy defensywnego lidera Wojennych, całe zamieszanie wokół faulu było karygodne. Jak sam stwierdził, ocena sędziowska była przesadzona:
„Więc to jest miękkie, bo czy to był faktycznie faul flagrant?” – pytał Green. – „Nie znokautowałem gościa. Po pierwsze, to jest koszykówka. Będziecie faulowani. Po drugie, to nie był mocny faul. A gdyby to był mocny faul, Karl-Anthony Towns powinien wstać i sam się obronić. Nie zrobił tego, bo to nie był mocny faul.”
To klasyczny przykład Draymonda – natychmiastowy kontratak, który odwraca uwagę od własnego przewinienia i przenosi ją na postawę przeciwnika. Według niego, reakcja Knicksów na kontakt fizyczny świadczy o ich mentalnej kruchości.
Więzy krwi w NBA: Dlaczego uścisk z Brownem budzi tyle emocji?
Zanim Green przeszedł do obrony swojej reputacji, musiał odnieść się do kwestii relacji z Mikiem Brownem. Dla wielu kibiców i zawodników, widok jednego z największych wojowników ligi pocieszającego asystenta drużyny przeciwnej, tuż po bolesnej porażce, mógł być zwiastunem braku skupienia. Green bagatelizuje te obawy, podkreślając głębię swojej więzi z trenerem:
„Mike Brown i ja wygraliśmy razem wiele mistrzostw i dużo współpracowaliśmy” – tłumaczył Green. – „Ta relacja jest taka, jaka jest. Nie zmieni się, bo jest zbudowana na fundamencie. To nie jest dziedziczna relacja. To dwaj ludzie, którzy poświęcili czas, by tę relację zbudować.”
Wzajemny szacunek i wspólna historia triumfów w Golden State nie znikają z powodu zmiany barw klubowych. Jednak Green błyskawicznie wykorzystał sytuację Knicksów, by zrzucić odpowiedzialność za ich kryzys na nich samych. Po przegranej z Warriors, bilans Knicks w styczniu dramatycznie się pogorszył – zaledwie dwa zwycięstwa na dziesięć możliwych.
„Ale jeśli ci faceci będą próbowali to wskazać i powiedzieć: 'Człowieku, to dlatego byliśmy 2-8 w styczniu…’… a co z pozostałymi porażkami?” – kontynuował. – „Czy to też było o uścisku? Czy ludzie po prostu próbują złapać się czegoś łatwego, powiedzieć 'o, to jest to’, zamiast zmierzyć się z prawdziwymi problemami?”
Kryzys na Brooklynie czy znak ostrzegawczy dla Knicks?
Słowa Greena nabierają szczególnego znaczenia w kontekście narastającej niestabilności w Nowym Jorku. Po porażce z Warriors, seria złych wyników stała się faktem, a grudniowy bilans 10-4 wygląda dziś jak odległe wspomnienie. Choć Knicks przerwali serię czterech porażek spektakularnym zwycięstwem 120-66 nad Brooklyn Nets (co dało im rekordową przewagę 54 punktów), to Mike Brown sam przyznał, że drużyna potrzebowała „wielkiego zwycięstwa, by odzyskać pewność siebie”.
Po tym meczu Brown skomentował: „Widzieć nas grających tak, jak potrafimy. Nie wiem, jaki będzie wynik każdej nocy, ale rzeczy, które robiliśmy na boisku, omawialiśmy, ćwiczyliśmy, analizowaliśmy na filmach – nasi gracze są absolutnie zdolni. Zobaczyć, jak składają to wszystko razem przez 48 minut, było wielką frajdą.”
Niestabilność Knicksów w styczniu i słowa Greena sugerują, że drużyna, zamiast skupić się na fundamentalnych aspektach gry, szukała kozła ofiarnego. W obliczu zbliżającego się starcia z Philadelphia 76ers, gdzie różnica między nimi a ekipą z Pensylwanii wynosi zaledwie 1.5 zwycięstwa w walce o trzecie miejsce w konferencji, takie mentalne potknięcia mogą kosztować ich znacznie więcej niż jeden nieprzychylny uścisk po meczu. Czy Knicks podniosą się zJanuary slump, czy historia z Greenem powróci jako symbol ich niezdolności do radzenia sobie z presją?
