Ostateczne decyzje zapadły, a okno dla rezygnacji z draftu NBA 2026 właśnie się zamknęło, wprowadzając nowy porządek w przewidywaniach. Najważniejsze talenty z college’u określiły swoje przyszłe kroki, co zmusza analityków do aktualizacji swoich symulacji. Czas zmierzyć się z rzeczywistością i zobaczyć, kto trafi na szczyt tegorocznego Mock Draftu NBA.
Elita bez niespodzianek: Kto zdominuje TOP 3?
Górna część tegorocznego draftu wydaje się zaskakująco stabilna, a czołowa trójka zawodników ma niemal ustaloną kolejność, chociaż dynamika między Wizards i Jazz może namieszać. Na papierze to właśnie ci koszykarze są postrzegani jako pewni kandydaci na status gwiazd ligi.
Washington Wizards, posiadając pierwszeństwo, prawdopodobnie wybiorą AJ Dybantsę z BYU. Choć Cameron Boozer jest idealnym kandydatem, plotki o ewentualnym trade’ie z Utah Jazz, które mogłoby umożliwić Jazz przejęcie Dybantsy, krążą w eterze. Warto przypomnieć, że przed sezonem Peterson był stawiany wyżej niż Dybantsa, ale zmienne losy kampanii postawiły sprawę inaczej. Ekspert dokonujący oceny Dybantsy był bezlitosny w pochwałach: „Sprawdza każde pole i wejdzie do ligi z grą na poziomie All-Star. Musi tylko ustabilizować rzuty i poprawić rozumienie przepływu ofensywy, bo bywa, że za długo trzyma piłkę. Ale to łatwe korekty. Wszystko inne to ocena A”.
Utah Jazz z drugim wyborem mają przed sobą strategiczną zagwozdkę. Choć Darryn Peterson z Kansas jest powszechnie uznawany za gracza numer 1 lub 2, Jazz mają już drogie opcje pod koszem. Czy zakochają się w Boozerze? Być może, co mogłoby uruchomić lawinę zmian, włącznie z wystawieniem na sprzedaż Walkera Kesslera lub Lauri Markkanena. Mimo pewnych kontrowersji związanych z problemami zdrowotnymi Petersona na Kansas, jego talent jest zbyt duży, by go zignorować.
Memphis Grizzlies, z trzecim pickiem, wydają się być w komfortowej sytuacji, otrzymując to, co najlepsze z potrójnej rywalizacji. Cameron Boozer z Duke’a trafiłby do drużyny potrzebującej pomocy na każdej pozycji. Jeden ze skautów tak go opisał: „Ma ogromne umiejętności przy obręczy, wie, jak wygrywać, i sprawia, że wszyscy wokół niego stają się lepsi. Nabije 25 punktów i wciąż będzie łokciem torował drogę, stawiać zasłony i nurkować po parkiet. To gracz, którego chcesz mieć w zespole”.
Niespodzianki dla Clippers i Nets – Kto zaryzykuje?
Dalsza część loterii to już teren, gdzie pojawiają się większe dywagacje i potencjalne „reach’e” – wybory, które mogą zaskoczyć rynek.
Chicago Bulls, wybierając z numerem cztery, postawią na Caleba Wilsona z North Carolina, który zamyka czołową czwórkę według konsensusu. Wilson ma potencjał na gwiazdę, ale jest mniej „oszlifowany” niż poprzednicy. Porównanie jest odważne: „Przypomina mi Chrisa Bosha, a Bosh był członkiem Galerii Sław. Ale trzeba pamiętać, że Bosh włożył mnóstwo pracy – był za chudy i nie potrafił rzucać na wejściu, ale widać było jego narzędzia. Wilson też ma te narzędzia, ale jest szczupły i musi nauczyć się lepiej rzucać. Pytanie brzmi: ile pracy z siebie da?”.
LA Clippers, którzy prawdopodobnie otrzymali ten wybór w wyniku trade’u z Pacers, mogą zagrać va banque, wybierając Adaya Marę z Michigan. Mimo że krążą plotki o zainteresowaniu Keatonem Waglerem, Mara to duży, wszechstronny obrońca, którego trudno znaleźć – nawet jeśli jest surowy. To wybór „na wygraną”, zwłaszcza że ten pick to swoista „znaleziona gotówka” dla Clippers.
Brooklyn Nets na szóstce mogą uznać, że nie ma tu idealnego dopasowania i rozważyć trade w dół tabeli. Najbardziej prawdopodobny wybór to Darius Acuff Jr. z Arkansas, którego umiejętności punktowania są kuszące, mimo jego obronnych deficytów. Jeden skaut nie owijał w bawełnę: „Nie jest tylko złym obrońcą, on jest okropnym obrońcą. Trzeba będzie nad nim popracować, by podciągnąć go do przeciętności”.
Run na rozgrywających i wybory pod kątem potrzeb
Po pierwszej szóstce rozpoczyna się wyraźna tendencja do sięgania po rozgrywających, ale i tu potrzeby kadrowe dyktują warunki.
Sacramento Kings z numerem siedem mają spore zmiany na horyzoncie i będą chcieli zaryzykować z jakimś spektakularnym talentem. Mikel Brown Jr. z Louisville to taki właśnie „dziki karta” – potencjalnie najzdolniejszy z rozgrywających, ale nieregularny. Jego stock rośnie po udanych testach w Chicago.
Atlanta Hawks (po transferze z Pelicans) mają szansę na Keatona Wagler’a z Illinois. Ten wysoki combo guard, znany z inteligentnego grania i zmysłu kreowania gry, statystycznie (17,9 punktu, 5,1 zbiórki, 4,2 asysty) pasuje do koncepcji Hawks, nawet jeśli jego potencjał nie jest tak wysoki jak u innych kandydatów.
Dallas Mavericks zyskują Kingstona Flemings’a z Houston. Mimo małego rozpiętości ramion (6 stóp i 3 cale), jest to sprawdzony gracz typu two-way, który imponuje podejściem do gry. „Zespoły zakochają się w nim, gdy z nim porozmawiają i zobaczą, jak myśli o grze. Są bardziej surowi talentem, ale on jest pracowity i analityczny, i wyciśnie ze swojego talentu wszystko.”
Miami Heat mogą tu dokonać „zjazdu” w rankingu, wybierając Camerona Cara z Baylor. Choć niektórzy widzą go w TOP 10, inni przesuwają go do drugiej połowy pierwszej rundy. Jego zdolność do gry bez piłki, świetne warunki fizyczne (6-foot-5 wzrostu przy 7-foot-1 rozpiętości) i solidny rzut sprawiają, że może być cennym uzupełnieniem kadry Heat.
