Fani New York Knicks po niedawnym obiecującym sezonie mają tylko jedno marzenie: zobaczyć swój skład w jak największym stopniu nienaruszony. Jednak liga NBA brutalnie weryfikuje te pragnienia, zmuszając organizację do potencjalnych trudnych rozstań z kluczowymi postaciami, które walczyły w play-offach. Na horyzoncie pojawił się scenariusz, który może wymusić na Knicksach szybką renegocjację strategii na rynku wolnych agentów.
Czy Mitchell Robinson odejdzie i co wtedy z centrą Knicks?
Rzeczywistość stawia Knicks przed poważnym dylematem: jeden z weteranów, środkowy Mitchell Robinson, stanie się nieograniczonym wolnym agentem tego lata. Oczywiście, w Nowym Jorku pragną zatrzymać Robinsona, którego fizyczność jest kluczowa dla ich defensywnego systemu. Niemniej jednak, jeśli negocjacje zakończą się fiaskiem i Robinson zdecyduje się na inne wyzwanie, Knicks będą musieli natychmiast znaleźć alternatywę, aby utrzymać odpowiedni poziom gry pod koszem.
Absolutnie nie można lekceważyć wartości Robinsona – jego atletyzm, zdolność do zbierania piłek i obrona obręczy są trudne do zastąpienia. Z drugiej strony, NBA to ciągłe szachy, a jeśli jeden element układanki się przesunie, trzeba szybko szukać pasującego zamiennika.
Daniel Gafford na celowniku: Czy to następca Robinsona?
W kontekście potencjalnego odejścia Robinsona, zarysowuje się ciekawy kierunek dla zarządu Knicks. Jak zauważył Zach Buckley w niedawnym artykule dla Bleacher Report, jeśli Robinson opuści Nowy Jork, centrum Dallas Mavericks, Daniel Gafford, staje się gorącym kandydatem do transferu. Chociaż Gafford nie jest identycznym klonem Robinsona, jego zestaw umiejętności jest zaskakująco zbieżny.
Buckley precyzuje, dlaczego Gafford pasowałby do roli, którą pełnił Robinson:
„Knicks prawdopodobnie poświęcą uwagę pozycji centra tego lata. Nieograniczona wolna agentura czeka na Mitchella Robinsona, a Karl-Anthony Towns wcześniej pojawiał się w rozmowach transferowych. Jeśli Robinson ostatecznie odejdzie, Nowy Jork będzie potrzebował kogoś, kto przejmie jego rolę rim-runnera [gracza kończącego akcje przy obręczy]. Gafford od dawna doskonale radzi sobie dokładnie w tej roli” – napisał Buckley.
To, co definiuje graczy typu Gafford i Robinson, to ich nieustanna praca wewnątrz parkietu. Nie są to gwiazdy kreujące sobie same rzuty z dystansu, ale fundamenty, na których buduje się efektywną ofensywę.
Dlaczego Gafford może się sprawdzić w systemie Knicks?
Zwolennicy transferu Gafforda wskazują na jego etykę pracy i zrozumienie dla swojej roli w drużynie. Jego wartość nie leży w kreowaniu magii, lecz w wykonywaniu zadań taktycznych perfekcyjnie.
Gafford to, jak ujął to analityk, „niestrudzony pracownik na froncie, który zbiera piłki, stawia twarde zasłony i blokuje rzuty”. Co równie istotne dla trenera takich jak Tom Thibodeau, jest rozgrywający inteligentny na tyle, by akceptować swoje ograniczenia ofensywne. Zamiast próbować na siłę wymuszać trudne akcje, jego gra polega na inteligentnym wykorzystywaniu szans stworzonych przez kolegów, zwłaszcza poprzez pick-and-roll lub szybkie ataki w kontrataku.
„On nie jest może tak fenomenalny pod względem mieszanki rozmiaru i wyskoku jak Robinson, ale wpływ na grę może być odczuwalny w bardzo podobny sposób” – ocenia Buckley.
Dla Knicks, pilnujących zasad finansowych i priorytetów defensywnych, Gafford wydaje się być pragmatycznym, choć może mniej ekscytującym, rozwiązaniem awaryjnym. W obliczu ewentualnej utraty Robinsona, jego sprowadzenie mogłoby uratować rdzeń tożsamości tej drużyny jako zespołu opartego na twardej grze fizycznej i obronie obręczy.
