Złoci Wojownicy znowu bez Jonathana Kumingi! Czy kontuzja to tylko przykrywka dla głębszych problemów w Golden State, a jego nagłe odesłanie do rezerw to sygnał nadchodzącej rewolucji? Ten młody talent, który wyleciał z tempem rakiety na początku sezonu, teraz musi pauzować, a jego miejsce w wyjściowej piątce zajmują inni. Zastanówmy się, co to oznacza dla Warriors i Curry’ego.
Kontuzja kolana Kumingi: Krótka przerwa czy poważny zgrzyt w maszynie Warriors?
Jonathan Kuminga, perspektywiczny skrzydłowy Golden State Warriors, po raz kolejny nie pojawi się na parkiecie podczas meczu z San Antonio Spurs. Piąty rok w lidze miał być dla niego przełomem, a tymczasem mierzy się z problemami zdrowotnymi. Zgodnie z doniesieniami Anthony’ego Slatera z ESPN, prześwietlenia wykazały obustronne zapalenie ścięgien w kolanach. Sam Slater uspokaja, sugerując, że „nieobecność powinna być stosunkowo krótka”, ale Warriors wolą dmuchać na zimne, monitorując ból, który Kuminga odczuwał w ostatnich spotkaniach.
Niestety, ta przerwa następuje w bardzo newralgicznym momencie. W środowym zwycięstwie nad Spurs (125–120), Kuminga opuścił parkiet po zaledwie 12 minutach gry z ławki – co było jego pierwszym niewystępie w pierwszej piątce w tym sezonie. Wcześniej, młody zawodnik imponował: w pierwszych sześciu meczach notował średnio 17,5 punktu, 7,5 zbiórki i 3,5 asysty, trafiając rewelacyjne 45% za trzy punkty! Jednak ostatnie siedem spotkań to drastyczny zjazd: zaledwie 10,6 punktu przy fatalnej skuteczności 17,6% za łuku. Obserwowaliśmy także spadek minut z 30,8 do 23,7. Czy kolano jest jedynym winowajcą tego spadku produktywności?
Kiedy forma spada, trener zmienia skład: Po co Steve Kerr to zrobił?
Przejście Kumingi na ławkę rezerwowych nie było przypadkowe. Było to efektem serii słabszych wyników drużyny, w tym wysokiej porażki z Oklahoma City Thunder. Trener Steve Kerr, mistrz subtelnej dyplomacji, zaznaczył, że ta zmiana nie ma charakteru kary. Jak cytowano go przed środowym meczem: „Jest bardzo jasne, że ostatnio nasza gra była nieco nieporadna. Są momenty, kiedy oczywiste jest, że trzeba dokonać zmian.”
Kerr postawił na przebudowę wyjściowej piątki, wprowadzając do niej rookie Willa Richarda oraz doświadczonego Mosesa Moody’ego, tworząc kwintet z nieśmiertelnym trio: Stephenem Currym, Draymondem Greenem i, co ciekawe, Jimmym Butlerem (jeśli założymy, że miał na myśli kogoś z obecnego składu, a nazwisko Butlera w kontekście Warriors jest błędem w oryginalnym tekście, ale trzymajmy się źródła). Slater zauważył, że Kerr poszukuje „dodatkowego rzutu wokół Butlera i widzi w Richardzie 'podającego piłkę’, który pomaga ofensywie płynąć wokół Curry’ego i Draymonda”.
I ta radykalna zmiana przyniosła natychmiastowy efekt. Moody rozegrał swój najlepszy mecz w sezonie, zdobywając 19 punktów przy świetnym rzucie z dystansu (5/10), a Richard wnosił stabilność i ruch bez piłki. Widzimy tu jasny komunikat: Steve Kerr stawia na rytm i spacing, nawet kosztem obiecującego, ale niestabilnego Kumingi.
Czy ławka to nowa normalność dla Jonathana Kumingi?
Najważniejsza informacja dla fanów po tym udanym eksperymencie? To nie była jednorazowa akcja. Po meczu Kerr potwierdził, że wyjściowy skład z meczu ze Spurs zostanie utrzymany „w nadchodzących dniach”, co oznacza, że Kuminga, po powrocie do zdrowia, prawdopodobnie wyląduje z powrotem na ławce.
Jak trener skomentował to na antenie 95.7 The Game? „Skład na środę został zbudowany z myślą o znalezieniu naszego rytmu, powrocie do synchronizacji, powrocie do naszej tożsamości. Zawsze czułem, że Steph i Draymond potrzebują wokół siebie graczy, którzy podań i tną pod kosz, a Jimmy potrzebuje strzelców wokół siebie.”
Mimo że Kuminga ma solidne statystyki sezonowe (13,8 punktu, 6,6 zbiórki przy niemal 48% skuteczności rzutów z gry), Kerr wprost przyznał, że jego gra bez piłki i ograniczona kreacja poza schematami nie pasują do bieżących potrzeb tej konkretnej konfiguracji składu. Jednak Kerr na koniec zostawił uchylone drzwi, dodając: „Mówiąc 'idziemy do przodu’, nie mam na myśli 'na zawsze’. Oznacza to po prostu 'idziemy do przodu’ [w tej chwili].” To klasyczny Kerr – chwilowa rezygnacja z wielkiego potencjału na rzecz natychmiastowej poprawy chemii zespołu. Czas pokaże, czy ten „krótki okres” w rezerwie nie zamieni się w długotrwały impas rozwojowy dla młodego skrzydłowego.
