Początek sezonu Los Angeles Lakers wygląda obiecująco, a 18-7 sugeruje, że lato spędzone na budowaniu składu wokół LeBrona Jamesa, Luki Doncicia i Austina Reavesa przyniosło oczekiwane efekty. Lecz czy to wystarczy, aby sięgnąć po mistrzostwo? W obliczu tak mocnego startu, spekulacje transferowe nie milkną, a najodważniejsze propozycje dotyczą powrotu kogoś, kto już raz z „Królem” czarował w Cleveland: Kyriego Irvinga.
Czy Los Angeles Lakers powinni ryzykować dla Kyrie Irvinga?
Nawet idealny start nie ucisza głosu analityków. W rzeczywistości, solidna postawa Lakers tylko ostrzy apetyty na potencjalne wzmocnienia, zwłaszcza w zespole, który już teraz stawia na kreację ofensywną. Jednym z najbardziej elektryzujących pomysłów, który zaczyna krążyć w mediach, jest propozycja Nathanaiela Hollowaya z Athlon Sports. Jego wizja zakłada blockbusterowy transfer z Dallas Mavericks, który miałby sprowadzić do Los Angeles gwiazdę kalibru Irvinga.
Holloway sugeruje scenariusz, w którym Kyrie Irving wraca do duetu z LeBronem Jamesem, co natychmiast przywołuje obrazy z ery Cleveland Cavaliers, która zakończyła się pierścieniem. Jednak tym razem dołączałby on również do Luki Doncicia, tworząc trio absolutnych gigantów ofensywy.
Proponowany zarys transakcji wygląda następująco:
Lakers otrzymują:
Kyrie Irving
Mavericks otrzymują:
Rui Hachimura
Jarred Vanderbilt
Jake LaRavia
Wiele przyszłych wyborów w pierwszej rundzie draftu
Zastanówmy się chwilę nad logiką tego ruchu. Z perspektywy czystej siły ognia, to jest czysty materiał na kandydatów do MVP. Irving, zanim doznał kontuzji ACL, notował niemal 25 punktów na mecz, demonstrując wysoką efektywność rzutową zarówno z gry, jak i za trzy punkty. Jego zdolność do kreowania rzutów w kluczowych momentach jest legendarna. Jak zauważa Holloway, to jest zakład na połączenie gwiazd i znajomości taktycznej, a nie na powolne budowanie głębi składu. Czyż nie jest tak, że posiadanie arcymistrza w clutch time to ostateczne antidotum na play-offowe dylematy?
Piłka o czterech rękach: Gdzie tu miejsce na balans?
Choć wizja Irvinga z Jamesem i Donciciem elektryzuje pod kątem czysto ofensywnym, pojawiają się fundamentalne pytania dotyczące balansu. Dodanie Irvinga do składu oznaczałoby, że Los Angeles miałoby czterech graczy, którzy najlepiej czują się z piłką w ręku: Doncicia, Jamesa, Austina Reavesa i samego Irvinga. Zarządzanie taką koncentracją posiadania piłki przez cały sezon, a zwłaszcza w zaciętej fazie play-off, bywa koszmarem dla trenera.
Sytuacja Reavesa staje się tu kluczowa. Austin od początku rozgrywek jest fenomenalny – efektywny w zdobywaniu punktów, inteligentnie porusza się bez piłki i wnosi solidną obronę na kilku pozycjach. Co najważniejsze, idealnie wpasował się w system u boku Doncicia, nie domagając się centralnej roli w kreacji. W tym kontekście nasuwa się prowokacyjne pytanie: czy Irving byłby wyraźnym ulepszeniem w stosunku do Reavesa, biorąc pod uwagę wiek, historię kontuzji i ogólne dopasowanie do chemii zespołu? Wiele wskazuje, że różnica w ataku niekoniecznie zrekompensowałaby utratę jakości, jaką daje nam Reaves w pozostałych aspektach gry.
„Dodanie Irvinga dałoby Los Angeles czterech graczy, którzy najlepiej czują się z piłką w rękach: Luka Doncic, LeBron James, Austin Reaves i Kyrie Irving. Taka równowaga jest trudna do zarządzania przez cały sezon. Staje się to jeszcze trudniejsze w play-offach” – tak analityk opisuje sedno problemu integracji.
Obrona czy fajerwerki: Czego naprawdę potrzebują Lakers?
Rob Pelinka, stojący na czele operacji, musi rozważyć, co strategicznie zyska Lakers, inwestując w koszykarza tak wysokiego kalibru, ale i obarczonego ryzykiem. Jeśli zarząd Lakers zdecyduje się na użycie swoich cennych atutów, bardziej prawdopodobne wydaje się, że postawią na inny typ wzmocnienia.
Przy Doncicu i Reavesie, którzy napędzają akcje ofensywne, największe braki Lakers mogą obecnie dotyczyć obrony, rozciągnięcia składu i wszechstronności, a nie kolejnego dominującego strzelca. Wprowadzenie elitarnych obrońców otaczających głównych kreatorów mogłoby przynieść czystszy i bardziej zrównoważony przepis na sukces w fazie pucharowej.
Dlatego w plotkach transferowych pojawiają się nazwiska takie jak Herb Jones z New Orleans Pelicans. Skrzydłowy obrońca, który potrafi kryć elitarnych strzelców, świetnie czuje się bez piłki i nadal wnosi wkład w atak, naturalniej pasowałby do obecnej konstrukcji składu. To jest przesunięcie akcentu z wizualnego blasku na funkcjonalną, playoffową solidność.
„Jeśli [Lakers] zdecydują się wykorzystać swoje zasoby, biuro władzy może skłaniać się ku innemu rodzajowi dodatku. Przy Doncicu i Reavesie napędzających ofensywę, największe potrzeby Lakers mogą skłaniać się ku obronie, długości i wszechstronności, a nie kolejnemu strzelcowi o wysokim udziale w akcjach” – tak można zinterpretować obecne myślenie strategiczne.
Propozycja Hollowaya jest niewątpliwie odważna i z pewnością podsyca dyskusję, pokazując elastyczność, jaką Lakers sobie wypracowali solidnym startem. Niemniej jednak, decyzja o transferze Irvinga będzie testem zdolności Lakers do wyważenia błysku gwiazd nad pragmatyczną równowagą zespołu.
