Cleveland Cavaliers złapali zadyszkę po powrocie swoich gwiazd, a teraz czeka ich twardy test w postaci 76ers. Czy Donovan Mitchell i Evan Mobley, mimo że zdrowi, uratują szalejący wyścig o wyższe rozstawienie w Konferencji Wschodniej, czy może ta seria porażek to zwiastun większych problemów? Tej drużynie brakuje czegoś więcej niż tylko zdrowia – to kwestia mentalności i detali.
Powrót lidera i bolesna zderzenie z rzeczywistością Celtics
Cleveland Cavaliers weszli w ten kluczowy moment sezonu w najmocniejszym składzie, ale niedzielna porażka z Boston Celtics 109-98 boleśnie obnażyła ich obecne braki. Najważniejszą wiadomością jest jednak to, że Donovan Mitchell wrócił do gry po czterech opuszczonych meczach z powodu naciągnięcia pachwiny. Jego obecność na parkiecie to natychmiastowy zastrzyk energii, ale czy sama obecność wystarczy? Mitchell, zdobywca 30 punktów, nie krył, że jego rola wykracza poza sam scoring. Jak sam stwierdził po meczu: „Jako lider grupy, to jest moja rola. Nie chodzi tylko o zdobywanie punktów. Chodzi o obie strony parkietu – o zbiórki, dodatkowe akcje, zagrania z intensywnością – o wszystkie te małe rzeczy. To jest prawdziwa esencja.” To klasyczne podejście lidera, który bierze na siebie odpowiedzialność za tonowanie nastrojów. Niestety, na razie ten ton nie przekłada się na regularne zwycięstwa w starciach z elitą Wschodu.
Tymczasem Evan Mobley kontynuuje swój solidny powrót po kontuzji, notując 24 punkty i 8 zbiórek w starciu z Celtami. Mimo ich świetnej gry, Cavaliers przerwali swoją siedmiomeczową serię wygranych u siebie. Po tej porażce ich bilans to 39-25, co oznacza, że tracą 1,5 meczu do trzecich New York Knicks i już cztery do drugich Celtics. W miarę zacieśniania się playoffowej układanki, każdy punkt ma znaczenie, a luksus przegrywania, zwłaszcza na własnym parkiecie, się kończy.
Komentarz Mitchella: Czy „pilnowanie detali” to tylko puste słowa?
Wielkie przegrane, takie jak ta z Bostonem, często sprowadzają się do tych małych, drobnych niuansów, o których mówią zawodnicy. Cavaliers prawie doprowadzili do odrobienia strat w czwartej kwarcie, zmniejszając dystans do 94-86 po trójce debiutanta Jaylona Tysona. Ale wtedy na scenę wkroczył Payton Pritchard z Celtics, rzutem za trzy i kolejnymi dwoma celnymi akcjami, przywracając podopiecznym Jyuana Sangera wygodną przewagę. Nawet rewelacyjny powrót Jayson Tatum (20 punktów w drugim meczu po zerwaniu Achillesa) przypieczętował los Cavaliers kosmiczną trójką na 1:59 przed końcem.
Donovan Mitchell, pomimo frustracji, stara się zachować optymizm, wskazując na postępy. Przyznał, że zespół wykonuje wiele drobnych zadań poprawnie, ale wciąż szuka poprawy. „Myślę, że radzimy sobie dobrze,” powiedział. „Rozumiemy, że jest mnóstwo drobnych detali, a powtarzanie tych małych rzeczy jest niezwykle ważne.” Wskazał na mecze z Detroit i Brooklynem jako przykłady, gdy te detale wchodziły w grę, choć nadal widzi pole do manewru, zwłaszcza w pierwszej połowie, gdzie problemem były „głównie rzuty”.
Tu pojawia się jednak pewien haczyk – kwestia mentalności. Mitchell stanowczo zaprzecza, jakoby brakowało im wigoru: „Nie siedzę tu i nie myślę, że musimy znaleźć sposób, aby zwiększyć swoje poczucie pilności. Myślę, że ono tam jest. Musimy po prostu kontynuować analizowanie i przerabianie tych elementów.” To klasyczne „mowa ciała trenera” – potrzebujemy więcej niż tylko deklaracji gotowości, potrzebujemy egzekucji, zwłaszcza gdy na zegarze jest mało czasu.
Mobley wraca do formy, ale czy Cavaliers to wystarczająco?
Evan Mobley, wszechstronny podkoszowy, spędził ponad trzy tygodnie z urazem łydki. W ostatnich pięciu występach notuje solidne 18,8 punktu i 9,0 zbiórki w 30,2 minuty na noc. To bezcenne, bo daje Mitchellowi wsparcie pod koszem, zwłaszcza w obronie i w walce o tablice. Zdrowy Mobley jest absolutnie kluczowy, jeśli Cavaliers marzą o czymś więcej niż szybkim odpadnięciu w pierwszej rundzie.
Co więcej, skład Cavaliers na poniedziałkowy mecz z Philadelphia 76ers (drugi wieczór z rzędu) może być niemal kompletny. Dean Wade, który odczuwał skutki skręcenia lewej kostki, jest prawdopodobny do gry po powrocie na parkiet w niedzielę (zanotował 7 punktów, 3 zbiórki i 3 asysty). Gdy cała maszyna jest już naoliwiona, znalezienie rytmu w ciągu 24 godzin po bolesnej porażce jest testem dojrzałości. Nie ma czasu na analizowanie wczorajszego bilansu 109-98. W obliczu zbliżających się playoffów, Mitchell ma rację: „Najlepsze jest to, że jesteśmy znowu zdrowi. Nasze poczucie pilności jest na najwyższym poziomie. Rozmawialiśmy o tym, przeszliśmy przez to, a teraz musimy kontynuować dążenie do elity, aby osiągnąć to, co chcemy osiągnąć.” Pytanie brzmi, czy te słowa zostaną po prostu powtórzone po kolejnej porażce, czy też przerodzą się w bezwzględną, playoffową koszykówkę już dziś wieczorem przeciwko Sixers.
