Deandre Ayton, środkowy Los Angeles Lakers, znów jest na ustach kibiców i ekspertów, tym razem z powodu kontuzji, ale także gorzkich słów pod adresem jego rzekomej roli w zespole. Czy czołowy numer jeden draftu wreszcie zrozumie, na co go stać w nowym środowisku?
Blask Lakers i cienie Aytona: Ostatni występ i narastające napięcie
Los Angeles Lakers zakończyli tydzień solidnym zwycięstwem nad słabiej spisującymi się Sacramento Kings. W tym spotkaniu Deandre Ayton zaprezentował się znakomicie. W zaledwie 18 minut gry, trafiając każdy rzut (6/6 z gry), zdobył 12 punktów. Do tego dorzucił cztery zbiórki, dwie asysty, dwa przechwyty i blok. Taka efektywność była potrzebna Aytonowi, zwłaszcza po tym, jak skrytykował Clinta Capelę z Houston Rockets. Wszyscy w Stan L.A. oczekują, że gracz z taką metryką będzie dominujący, a nie tylko „dobry”.
Po transferze do Lakers Ayton miał szansę na renesans kariery, ale jego statystyki w tym sezonie – średnie 12,8 punktu i 8,4 zbiórki w 51 meczach – to najgorsze wartości w jego dotychczasowej karierze w NBA. Co więcej, notuje najmniejszą liczbę rzutów na mecz. Fakt, że latem Ayton podpisał relatywnie skromny kontrakt (około 16,6 miliona dolarów za dwa lata), potwierdza, że rynek nie widział w nim już gwiazdy, którą miano go po tym, jak opuścił Phoenix Suns. Na papierze w Los Angeles, obok takich tuzów jak LeBron James i Luka Dončić (choć ten ostatni nie jest w Lakers, w kontekście ogólnego wysokiego standardu ligi), Ayton wydaje się być gdzieś w drugiej kolejności.
Austin Rivers rzuca kamieniem w ogród byłego numeru jeden
Gorące słowa pod adresem Aytona nie pochodzą tylko od anonimowych komentatorów. Weteran ligi, Austin Rivers, postanowił publicznie skomentować sytuację centra Lakers, odnosząc się pośrednio do jego utarczek słownych z Capelą, ale jednocześnie precyzyjnie diagnozując problem Aytona.
Rivers w mocnych słowach wyłożył swoją filozofię gry środkowych:
„Co się dzieje z zawodnikami, kiedy nie mają w danym momencie zdolności rozumienia, kim są, czego się od nich oczekuje i jak błyszczeć w swojej roli? To skraca kariery i uniemożliwia ich rozpoczęcie,” powiedział Rivers.
Ten komentarz, choć brzmi jak ogólna mądrość poukładanego weterana, jest wycelowany bezpośrednio w Aytona, który wciąż wydaje się nie akceptować swojej obecnej pozycji. Rivers kontynuował, subtelnie motywując, ale nie owijając w bawełnę:
„Znajomość swojej roli może zmienić życie. Mój Boże, żałuję, że nie dowiedziałem się o tym wcześniej. Grałbym do teraz, ale jest za późno. Percepcja już się ukształtowała… Nie jestem tu, by cię krytykować ani mówić, kim nie jesteś lub czego nie możesz zrobić. Byłeś dobrym zawodnikiem dla Phoenix Suns. Odegrałeś kluczową rolę w ich finałowych biegach. Mam do ciebie pełen szacunek, ale musisz zrozumieć, kim jesteś teraz, bo to może przedłużyć twoją karierę i przynieść ci znacznie więcej pieniędzy.”
To jest kwintesencja debaty o karierze Aytona: czy gracz, który był typowany na dominatora, jest w stanie przestawić się na bycie skutecznym robotnikiem fizycznym?
Akceptacja roli – ostatnia deska ratunku dla Deandre’a
Gdy Ayton wchodził do NBA jako numer jeden draftu, oczekiwano, że będzie siłą formatującą grę duetu z Devinem Bookerem w Arizonie. Faktem jest, że choć były momenty blasku, Ayton nigdy w pełni nie sprostał presji bycia „top pickiem” i jego postrzeganie ucierpiało po odejściu z Suns, a następnie po słabszym okresie w Portland Trail Blazers.
W obliczu obecnej rzeczywistości w Los Angeles, gdzie dominują inne style gry i inne osobowości, próba udowodnienia, że nie jest się „jakimś tam Clintem Capelą”, jest strategicznym błędem. Rivers celnie to ujął, de facto stawiając sprawę jasno:
„Mówisz, że nie jesteś jakimś cholernym Clintem Capelą? Musisz nim być, stary! Musisz być siłą!”
Ayton ma pełne prawo chcieć dużej roli i dominacji, ale droga do sukcesu na tym etapie kariery w Lakers wiedzie przez akceptację tego, kim jest teraz w hierarchii zespołu. Czy Ayton, po usłyszeniu tych słów od kogoś takiego jak Rivers, dokona mentalnego przesunięcia i zacznie efektywnie wypełniać przypisaną mu taktycznie lukę? To pytanie, na które na razie odpowiadają mu tylko jego statystyki, które mówią o regresie, a nie o rewolucji mentalnej. Lakers z nadzieją czekają na lepszą, bardziej zdeterminowaną wersję swojego wysokiego.
