Minnesocie Timberwolves po raz pierwszy od trzech lat zabrakło w Finałach Konferencji Zachodniej, co jasno sygnalizuje konieczność radykalnych zmian w składzie. Partnerstwo między Anthonym Edwardsem a Juliusem Randlem, choć początkowo obiecujące, wydaje się wypalone, zwłaszcza po katastrofalnym występie Randle’a w play-offach. Czy wymiana „drugiej opcji” na absolutną gwiazdę to jedyna droga do mistrzostwa dla tej ekipy?
Czy Julius Randle naprawdę się wypalił? Dramatyczne statystyki po sezonie
Julius Randle, niegdyś All-Star New York Knicks, stał się kluczowym kompanem dla Anthony’ego Edwardsa w Minnesocie. Jednak, jak donoszą źródła, ten sojusz osiągnął punkt krytyczny. O ile historię problemów Randle’a w fazie posezonowej znamy, tegoroczne statystyki okazały się szokujące. Zdobywał średnio 16 punktów na mecz, notując 7,5 zbiórki, ale jego skuteczność z gry spadła do żałosnych 39%, a zza łuku do fatalnych 24%. Mówiąc wprost: to poziom gry niesatysfakcjonujący dla drugiej najważniejszej postaci w zespole celującym w tytuł. Obecna ofensywa Wolves jest zbyt łatwa do rozpracowania przez rywali, co musiało się skończyć wcześnie. Minnesota musi znaleźć rozwiązanie, by wesprzeć Edwardsa i wspiąć się na wyższy poziom.
Propozycja wymiany: Czy Kyrie Irving jest brakującym elementem układanki?
W obliczu tych problemów, pojawiają się odważne koncepcje transferowe. Jedna z propozycji, przedstawiona przez Granta Hughesa z Bleacher Report, sugeruje potężny ruch w kierunku Dallas Mavericks i pozyskanie Kyriego Irvinga. Insiderzy NBA, tacy jak Brandon „Scoop B” Robinson, od dawna wskazują, że Irving byłby idealnym partnerem zza linii obwodowej dla Edwardsa. Minnesota posiada potencjalne aktywa, by sfinalizować taką transakcję.
Proponowany układ sił wygląda następująco:
Minnesota Timberwolves otrzymują: Kyrie Irving.
Dallas Mavericks otrzymują: Julius Randle, Donte DiVincenzo, wybór w pierwszej rundzie draftu 2026 (nr 28), możliwość zamiany wyborów w pierwszej rundzie w 2030 roku oraz wybór w pierwszej rundzie draftu 2033 (chroniony do loterii).
Hughes argumentuje, że obecny atak Wolves, z rankingiem ofensywnym 108.1 (najniższym wśród drużyn, które rozegrały co najmniej 10 meczów play-off), nie nadaje się do walki o mistrzostwo. „Brak piłki i skrajnie niestabilny rzut z dystansu sprawiają, że nie można polegać na Randlu jako drugorzędnym kreatorze” – pisze Hughes. Z kolei Irving wnosi doświadczenie mistrzowskie i jest jednym z najbardziej utalentowanych ofensywnie graczy swojego pokolenia. „Co najmniej, będzie budził szacunek rywali, zmieniając sposób, w jaki są bronieni i rozpraszając tłok, który zawsze otacza Edwardsa w play-offach” – dodaje Hughes.
Irving, z imponującą średnią 23.0 punktu, 4.9 asysty i 3.7 zbiórki w 96 meczach play-off, w tym pamiętnym rzutem w Siódmym Meczu Finałów 2016, mógłby być tym elementem, który popchnie Timberwolves do pierwszej w historii gry w Finałach NBA. Połączenie Edwardsa i zdrowego Irvinga to wizja, która z pewnością mroziłaby krew w żyłach reszcie Zachodu.
Czy Mavericks w ogóle chcą oddać Kyriego? Polityka nowego prezesa
Kluczowe pytanie nie brzmi, czy Timberwolves chcą tego transferu, ale czy Dallas Mavericks pozwolą odejść swojemu gwiezdnemu rozgrywającemu. Wszystko zależy od wizji nowego Prezesa Operacji Koszykarskich, Masai Ujiri, który będzie budował zespół wokół niewiarygodnego debiutanta, Coopera Flagga, numeru jeden draftu z zeszłego roku.
Hughes sugeruje, że Mavericks, z racji ograniczonej liczby aktywów, nie mogą odrzucić szansy na zgarnięcie trzech wyborów w pierwszej rundzie, nawet jeśli nie są one „premium”. Choć niektórzy mogą uznać, że trzy wybory to za dużo za Irvinga, biorąc pod uwagę jego wiek i kontuzje, należy rozważyć drugą stronę medalu. Minnesota chce pozbyć się kontraktu Randle’a, który ma zagwarantowane 33,3 miliona dolarów (i opcję gracza na 35,8 miliona w sezonie 2027-28). Jeśli Mavs zdołają wymienić Randle’a za neutralną lub nieco lepszą wartość, gdy ten zagra lepiej u boku Flagga, a DiVincenzo (z wygasającym kontraktem) posłuży jako zmienny kontrakt przy transferze w połowie sezonu, to transakcja staje się warta rozważenia. Jeśli Dallas zdecyduje się na ścieżkę odmłodzenia, ten ruch jest logiczny. Randle, jako rodowity Teksańczyk, z pewnością ucieszyłby się z powrotu do stanu macierzystego. Jeśli Minnesota naprawdę chce dać swojemu największemu talentowi wsparcie, jakiego potrzebuje, ta wymiana ma kardynalny sens.
